ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΖΑΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ…
Ελάτε, τις μέρες και τις νύχτες μας ετούτες, να μεθύσουμε,όχι ποτά, αλλά με κόσμο νέο που θα ζωγραφίσουμε,
Με ωραία όνειρα, που θα τα κάνουμε όλα πράξη,
μόνο με αταξίες τής ζωής, κι όχι με τάξη…
Να ξανακάνουμε, όλες τις παιδικές μας τρέλες πάλι,
αντί για δυσκολίες των μεγάλων και για βιοπάλη!
Να τρέχουμε σε λεωφόρους, στέκια και ταξίδια,
αντί πληκτικά βάσανα, όλο τα ιδια και τα ίδια...
Να μπούμε πιο βαθειά στο παραμύθι που το λεν αγάπη,
και στην μεγάλη τρέλα, τού έρωτα σατράπη!
Έτσι, κι ας μην ξεμεθύσουμε ποτέ μας,
νέε ξεμυαλισμένε εαυτέ μας!
Κώστας Δ. Χατζιδάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου